من..... رویا ندارم

                یک غزل رویای لیلا داشت

                                       من...... لیلا ندارم!

   در بیابانی که دریا بود روزی 

     می نویسم:

                 ناخدای عشق دریا داشت         

                                    من...... دریا ندارم

    هیچ کس حاضر نشد

                        در وصف من شعری بگوید!

          قیس حتی یک نظامی داشت

                                         من.....نیما ندارم!

    زیر باران بی پناهی گریه دارد

قیس...آه

   جان پناهی مثل بابا داشت...

                                   من.....بابا ندارم!

   نا گزیر از این زمان 

             در کوچه دل را دفن کردم...

     آن زمان ها قیس معنا داشت

                                      من معنا ندارم...

                                                        ((بهزاد وزیری))