شاعر سیاه می شود،از غصه های تو

هی می نویسدت و تو هی شعر می شوی

اصلا بگیر کل غزل ها برای تو!...

اصلا بگیر جان مرا،من که راضیم

احساس من،کل وجودم فدای تو

در چرخش نگاه قشنگت مرا ببین

چشمان عاشقم،همه جا پا به پای تو!

حیف است جای پای تو روی زمین،بیا

چشمان من پر شده از رد پای تو

با من غریبگی نکن،آشنای من

با من غریبگی...،منم آشنای تو!

تنها نرو،من به امید تو زنده ام

من زنده مانده ام که بمیرم برای تو!...

                           ؟